15.Feb.2011 First Spinvis - review ‘de weerman’

From BN de Stem:

Bouke Sonnega
Na een liedje of drie vertelt Spinvis ons een geheimpje. Het is een klein geheim dat hij waarschijnlijk nog veel vaker zal vertellen, maar toch een geheim. “Iedereen denkt dat de weerman het weer voorspelt. Maar dat is niet waar. Een weerman maakt het weer.” Nu heb ik Erwin Kroll er persoonlijk niet over gesproken, maar in de wereld van Spinvis klinkt het als de waarheid.

Zaterdag staat Spinvis met zijn nieuwe theatershow, De Weerman, in het Chassé Theater in Breda. Het is de tweede datum van de tour. Met een grote doos nieuwe liedjes en evenveel oud materiaal maakt Erik de Jong en zijn vierkoppige band de scheidslijn tussen kleinkunst en popmuziek opnieuw een stukje vager.
Spinvis trapt af met Goochelaars & Geesten, in zijn bekende meer-voordragen-dan-zingen-stijl. Het geluid in de schouwburg is opvallend goed, het publiek is stil. De etiquette van het theater past wellicht beter bij Spinvis dan die van de popzaal.

Na een korte ronde langs een aantal klassiekers trekt de band het vat nieuwe liedjes open en dat bevalt allerbest. Liedjes als Overvecht (zie hieronder) en (de titel is mij onbekend, dus ik improviseer) De Grote Zon passen uitstekend in het oeuvre dat we al kennen. Maar ze zijn anders op een manier die ik zelf nog niet helemaal begrijp. Zonder dat ze uit de toon vallen zijn ze meer liedjes-achtig. Ze dragen dezelfde melancholie, maar ze komen iets persoonlijker over. En, het meest verrassend, Erik zingt meer dan dat hij voordraagt.

De vertaling naar het podium is sowieso knap. De knip-en-plak-liedjes worden geweldig vertaald naar de hele band. Niet geforceerd of te moeilijk opgelost. Luister naar het tokkeltje van Limonadeglazen Wodka en je weet wat ik bedoel.

De theaterzaal zorgt voor een muziekbeleving die anders is dan die in een popzaal. Er is ruimte voor het experiment. Een live-versie van Mike Clarke, veertien minuten Lotus Europa, het kan, zonder dat er rumoer ontstaat omdat iedereen naar de bar probeert te komen. Het aangekondigde audiovisuele spektakel blijft gelukkig achterwege. Een poëet als Spinvis heeft niets te winnen bij ’spektakel’. De aangename, ondersteunende visuals die nu op de achtergrond draaien zijn meer dan voldoende.

Het is nog wel te merken dat de tour pas net uit de startblokken is. Het spel is hier en daar wat slordig en er worden de nodige fouten gemaakt. Maar dat is ook weer iets dat past binnen het pallet. Al met al liet Spinvis in het Chassé zien dat zijn liedjes sterker zijn dan ooit tevoren. Melancholisch, gemeend en prachtig. Hulde!