17.Jan.2011 Noorderslag review ‘de Volkskrant’

Zowel Happy Camper als Schradinova komen goed uit de verf in de Volkskrant!!

(MENNO POT)
GRONINGEN - Een korte, hevige januarihoosbui is natuurlijk funest voor een naar de jaren vijftig knipogende, burlesque verschijning als Caro Emerald: haar jurk, haar stijlvol gecoiffeerde zwarte haar, haar kekke hoge hakjes, haar met zorg opgemaakte gelaat, voor je het weet is het allemaal naar de haaien, zeker wanneer de bui niet uit water, maar uit schuimend tapbier bestaat.

Daarom had de Amsterdamse zangeres voorzorgsmaatregelen getroffen toen ze zaterdagavond, tijdens Noorderslag in Groningen, de BV Popprijs 2010 mocht komen ophalen: elegante zwarte paraplu, blauwe regenjas, alles in Caro Emerald-stijl en met een charmante knipoog.

In de zaal had een enkeling gepoogd de spanning erin te houden door de namen van outsiders als De Jeugd van Tegenwoordig of Trijntje Oosterhuis rond te fluisteren, maar natúúrlijk was het Caro Emerald die de jaarlijkse bierregen moest trotseren. Om haar kon niemand heen in 2010, ook de jury niet.

Radiohits
Ze scoorde de grootste radiohits, vulde drie keer de Music Hall en brak door buiten Nederland met een album dat in eigen beheer werd gemaakt en een vriendelijk jazzy nachtclubgeluid kent dat je, hoe middle of the road ook, niet veel hoort in de hedendaagse pop. 250.000 verkochte exemplaren van een debuut-cd in Nederland; het is tegenwoordig een astronomisch aantal.

Emerald was een niet erg verrassende prijswinnares tijdens een niet erg verrassende editie van Noorderslag, het festival dat je met twee houdingen tegemoet kunt treden. Houding 1: Noorderslag beschouwen als een grabbelton vol optredens van Nederlandse popartiesten. Zo vind je altijd wel iets van je gading en zul je je vrijwel zeker prima amuseren.

Staalkaart
Houding 2: Noorderslag beschouwen als de jaarlijkse staalkaart van de Nederlandse popmuziek, als barometer. Wie Noorderslag zaterdag zó bekeek, zal licht teleurgesteld huiswaarts zijn gekeerd, want werkelijk opwindend of belangwekkend was deze editie niet.

Een jaar geleden leek Noorderslag de kwaliteitshausse van 2009 nauwelijks aan te kunnen: prachtige indiebands, bijzondere debutanten en kruisbestuivingen, je werd er op slag muzikaal patriot van. Dit jaar wekte Noorderslag de indruk dat de hoogconjunctuur voorbij is en het in de Nederlandse popscene zo’n beetje zijn gangetje gaat. Het verschil met vorig jaar was voelbaar in elke zaal en elke gang van de Oosterpoort.

Houding 1
Het devies, derhalve: niet te lang vasthouden aan houding 2, maar lekker houding 1 aannemen. Dat lukte prima. Sterker, wie de avond begon met een halfuurtje bij de jonge singer/songwriter Eefje de Visser, met haar speelse Nederlandse teksten en kronkelende melodielijnen, en daarna een plekje zocht bij Happy Camper, had voor tienen al twee debutanten in zijn hart gesloten.

Onder de naam Happy Camper schreef Job Roggeveen (toetsenist in El Pino & The Volunteers) een collectie prachtige liedjes waaraan muzikale vrienden als Tim Knol, Janne Schra en Johannes Sigmond Blaudzun hun stem leenden. Op Noorderslag meldden ze zich op het kleine 3voor12-podium om ‘hun’ lied te zingen en dat leverde een afwisselend, meeslepend programma op.

Over Tim Knol gesproken: vorig jaar een spectaculaire nieuwkomer, dit jaar een grote naam. Prima optreden, zoals die ook te zien waren van Moss en Schradinova, de nieuwe band van Janne Schra die live tot meer in staat is dan haar doorbraakband Room Eleven. Knol, Moss en Schra hoorden tot de ‘zekerheidjes’ op Noorderslag 2011: we wisten al wat ze kunnen en ze stelden niet teleur.

Verrassing
Lucky Fonz III deed dat opmerkelijk genoeg wel, zodat je zou kunnen zeggen dat de grootste verrassing tijdens Noorderslag 2011 een onaangename was. Hij trad op met zijn band De Felle Kleuren, maar die bleek de uitstraling van een schoolband te hebben en erg rommelig te musiceren, terwijl Lucky Fonz de wilde rocker uithing op een manier die zijn ware talent nogal in de weg zat.

Een tegenvaller hoort erbij en die was ook zo weer vergeten, dankzij I Am Oak, Jungle By Night of Voicst-frontman Tjeerd Bomhof, die met een collectie sterke songs en een gedegen begeleidingsband debuteerde als Dazzled Kid.

Het onthouden waard
De mannen van The Opposites, springend en dansend op de voorste rij bij hun uitstekende collega-rapper Kleine Viezerik, in de volle Noorderslag-kelder. Of Caro Emerald die haar schoenen uitschopt en stralend aan haar optreden begint, op kousenvoeten dansend door de plassen bier. Zulke momenten maken zelfs een relatief vlakke Noorderslag-editie het onthouden waard.